wea
6 april 2010, 19:09
Naar aanleiding van een gesprekje met Els heb ik me eens bezig gehouden met de FIV test en de hele problematiek rond diagnostische testen en vals positieven.
Op de website van de snap test haal ik 100% specificiteit voor de FIV test (wat wil zeggen, geen vals positieven in hun sample van 237 testen, alle katten die + testen hadden dus FIV). Maar ik heb toch maar de ondergrens van hun 95% CI voor dit genomen: 97,6% wat dus 2,4% vals positieven geeft.
sensitiviteit: de kat test + en heeft de ziekte= 93,5%
voorkomen vande ziekte in de kattenpopulatie: 3% (weet het juiste % niet, maar het is niet veel)
wel als je dit in een heel mooi formuletje gooit dan krijg je het volgende: een kat heeft 54,6% kans dat ze ook FIV heeft bij een positieve test. Dit komt omdat er er eigenlijk weinig FIV katten zijn.
neem ik 2% FIV in kattenpopulatie, verkleint die kans tot 44,3% en bij 1% tot 28,2%
Daardoor denkt men al gauw dat die test slecht werkt, maar dat is een verkeerde conclusie. Het is net omdat die ziekte zo weinig voorkomt dat de test vlugger vals positief geeft.
Nu de claim dat de helft van de positieve katten geen FIV blijkt te hebben is dus niet zo ver van de waarheid, maar vergeet niet dat men die katten uit een gigantisch groot sample heeft gehaald. Op 11000 katten verwacht je 330 FIV+ en 264 fals positieven, dus 10406 katten zullen negatief testen
Is dit een argument tegen het testen zoals in gent, nee, zolang door plaatsgebrek 100% gezonde, sociale kittens en katten moeten ingeslapen worden heeft het geen zin om het extra budget uit te trekken voor die 264 katten te vinden (17.820 euro als de extra labtest 30 euro kost). daar zullen we zeker over praten wanneer alleen katten wegens ziekte in asielen moeten ingeslapen worden en niet langer wegens gebrek aan adoptanten.
ja, ik heb me weer eens kunnen uitleven als statistieker, hopelijk volgt er nog iemand of.... I-)
Op de website van de snap test haal ik 100% specificiteit voor de FIV test (wat wil zeggen, geen vals positieven in hun sample van 237 testen, alle katten die + testen hadden dus FIV). Maar ik heb toch maar de ondergrens van hun 95% CI voor dit genomen: 97,6% wat dus 2,4% vals positieven geeft.
sensitiviteit: de kat test + en heeft de ziekte= 93,5%
voorkomen vande ziekte in de kattenpopulatie: 3% (weet het juiste % niet, maar het is niet veel)
wel als je dit in een heel mooi formuletje gooit dan krijg je het volgende: een kat heeft 54,6% kans dat ze ook FIV heeft bij een positieve test. Dit komt omdat er er eigenlijk weinig FIV katten zijn.
neem ik 2% FIV in kattenpopulatie, verkleint die kans tot 44,3% en bij 1% tot 28,2%
Daardoor denkt men al gauw dat die test slecht werkt, maar dat is een verkeerde conclusie. Het is net omdat die ziekte zo weinig voorkomt dat de test vlugger vals positief geeft.
Nu de claim dat de helft van de positieve katten geen FIV blijkt te hebben is dus niet zo ver van de waarheid, maar vergeet niet dat men die katten uit een gigantisch groot sample heeft gehaald. Op 11000 katten verwacht je 330 FIV+ en 264 fals positieven, dus 10406 katten zullen negatief testen
Is dit een argument tegen het testen zoals in gent, nee, zolang door plaatsgebrek 100% gezonde, sociale kittens en katten moeten ingeslapen worden heeft het geen zin om het extra budget uit te trekken voor die 264 katten te vinden (17.820 euro als de extra labtest 30 euro kost). daar zullen we zeker over praten wanneer alleen katten wegens ziekte in asielen moeten ingeslapen worden en niet langer wegens gebrek aan adoptanten.
ja, ik heb me weer eens kunnen uitleven als statistieker, hopelijk volgt er nog iemand of.... I-)